Ruig leven

24-08-2019


Hoor en zie je dat mam??

 'De harde muziek die eend en een bel' 

Ik loop met Zwaantje nu 9 in een 'drukke' straat richting een viskraam. Haar wereld is door veel oefenen heel voorzichtig in die van mij/ons gekropen. De jaren die achter ons liggen ' de ruige tropen jaren' (die bij een gemiddeld gezin vijf jaar schijnt te duren) .. duurt bij ons al bijna 9 jaar. 

Toch blijft het intens om met Zwaan in een 'drukke' straat te lopen. Ik voel haar steeds beter aan maar ook haar angsten en zelfs haar prikkelgevoeligheid. Ik herken de geluiden kleuren en geuren waar zij op kan reageren. Ik weet bijna wat er komen gaat op elke hoek van de straat. Bijna als een kat met een enorm instinct benoemd ik wat ze ziet en aangeeft. Ik zie de eend en ik hoor de bel, de bel van een fiets en de radio die staat best hard we kunnen bijna dansen samen op straat!  

We dansen samen even op straat op de harde muziek van een bouwvak-radio midden in Amersfoort!  Ik voel ogen van mensen prikken op mijn huid maar ik zie ook steeds vaker een lach of een knipoog. Mijn zwarte deken die al jaren altijd over mij en Zwaan heen lag, lijkt iets minder zwart te worden. 

Als ze iets doorheeft of benoemd of een angst die ze overwind prikken de tranen achter mijn ogen! 

Samen een visje eten in de stad het lijkt zo normaal. 

Voor mij en Zwaan is het een stukje stralend geluk. 

Steeds meer vind ik 'stukjes geluk' sommige nog heel breekbaar andere steeds krachtiger. 

Plots staat er een groepje pratende vrouwen op straat ' even let ik niet op en loop ik dwars door hun gesprek heen' 

Oh pardon zeg ik 

Zwaan vraagt; Waarom zeg je 'sorry' mama ?

Ik zeg; ik loop dwars door hun gesprek heen daarom zeg ik sorry 

Zwaan denkt even na en zegt dat ga ik ook doen als ik dit per ongelijk doe!

Ik ben trots !