Onzichtbare code 

04-07-2019

Zeven jaar oud en je fietst door de wijk een paar kinderen hebben je opgehaald.

Je heldere  stem klinkt door de straten en ik hoor je overleggen op een kinderlijke manier met de andere kinderen wat jullie gaan doen. 

Even lijkt er een kleine ruzie of discussie te ontstaan. Dan hoor ik even bijna niks en vervolgens fiets je door met je groep. Het is weer 'stilzwijgend' in orde gebracht onder elkaar.

Alsof een 'geheime onzichtbare code' is ontrafeld waar iedereen het mee eens is.

Onzichtbare codes die mijn kinderen niet zien.. 'waar andere zo luchtig en makkelijk over doen' Het is zo normaal zo vanzelfsprekend. Helaas het is 'verre van normaal of vanzelfsprekend' Het is een 'dagelijkse' worsteling met het onbekende onzichtbare wat regelmatig angst en onrust oproept . 

Het kind van zeven speelt rustig door, dadelijk fiets je door mijn wijk samen met je vriendjes. 


Je kent de onzichtbare code....

Mijn kind van zeven zit bijna altijd in de achtertuin of binnen. 

Hij kent de 'codes' niet ze brengen alleen maar onrust en ongemak 

Samen spelen vriendjes maken communiceren het is niet vanzelfsprekend. 

ik wilde dat het anders was.. maar wie ben ik?! 

naïef dom, bezig met hoe het hoort... Jij hebt andere 'onzichtbare' codes .. misschien zijn dat de juiste !